İki kişinin doğum haritasını aynı tekerlek üzerine yerleştirip birinin gezegenlerinin diğerinin gezegenleriyle kurduğu açılara bakma tekniği. İlişki astrolojisinin en eski ve en yaygın yöntemi budur.
Sinastride iki ayrı harita birleştirilmez — üst üste bindirilir. A kişisinin Venüs'ü, B kişisinin hangi burcunda ve evinde düşüyor? B'nin Mars'ı, A'nın hangi gezegenine kaç derece açı yapıyor? Her karşılaştırma ayrı bir cümle kurar; harita bu cümlelerin toplamıdır.
Bir kişinin gezegeninin, diğerinin evine düşmesi de ayrı bir bilgi verir: örneğin A'nın Güneş'i B'nin 7. evine (ilişkiler evi) düşüyorsa, B bu ilişkiyi kendi hayatındaki "ortaklık" temasının bir parçası olarak yaşar.
| Açı | Genel karşılığı |
|---|---|
| Kavuşum (0°) | Yoğun, ayırt edilemeyecek kadar iç içe geçmiş bir tema |
| Üçgen / Altmışlık (120° / 60°) | Kolay akan, doğal uyum |
| Kare (90°) | Sürtüşme — ama aynı zamanda büyüme baskısı |
| Karşıtlık (180°) | Çekim VE gerilim bir arada; "tamamlayan zıtlık" |
Kişisel gezegenler (Güneş, Ay, Merkür, Venüs, Mars) arasındaki açılar günlük uyumu; sosyal ve kuşak gezegenleri (Jüpiter'den öteye) arasındakiler ise daha derin, uzun vadeli temaları işaret eder sayılır.
Sinastri iki haritayı karşılaştırır — hâlâ iki ayrı kişinin haritasıdır. Kompozit harita ise ikisinin ortasından matematiksel bir üçüncü harita çıkarır ve ilişkinin kendisini tek bir "kişilik" gibi ele alır. Sinastri "biz birbirimize nasıl davranıyoruz" sorusuna, kompozit "biz birlikte neyiz" sorusuna yakındır.
Sinastrinin temelindeki tek kişilik harita.
İlişkinin kendisi için çıkarılan üçüncü harita.